Home / سایر موارد / تجدید ارادت

تجدید ارادت

سید مرتضی نجومی

سلام تام و کامل و عام و شامل خداوندی و درود همیشگی و برکات پیوسته او بر حجت و خلیفه خداوند و ولی او در پهنه زمین و گستره عام خلقت، فرزندزاده نبوت و بازمانده گزیدگان و عترت، صاحب الزمان باد. آقا!
هرگز دمی زیاد تو غافل نبوده ایم
یا گفته حرف ترا یا شنیده ایم
اما باز هم به عرض ادبی به آستان مقدس تو پناهنده ایم.
آقا! لطف و عنایت خود را چون همیشه و همیشه باز هم شامل حال همه ما بفرما. آقا! همه اختیارات عالم وجود در کف با کفایت شما نهاده شده است. ما چه بگوییم، همه چیز ما، همه هستی و توفیق و فیوضات ما به عنایت و لطف شماست، تو حیّی و قائمی و قیام حیات همه عالم وجود و حیات همه خلائق به برکت وجود و حیات شما و عالم هستی ریزه خوار خوان وجود مبارک شماست. ای آفتاب جهانتابی که نه تنها گرما بلکه آتش به دل و جان عاشقانت زده ای و عجبا که آنان هر چه صفا و وفا و موّدت و ولا دارند از همین آتش عشق و محبت تست.
آتش عشق است این و نیست باد
هر که این آتش ندارد نیست باد
گرمای عالم وجود، نور علم و معرفت عالم هستی از تست. و اگر آفتاب نبود حیاتی و جانی در این کره زمین نبود. حیات و جان همه عالم نه تنها کره زمین از تست. و چه عجب اگر شب کورانی آفتاب پشت ابرها را نبینند و آنان که دلائل روشن وجود مقدس تو را می بینند از تابش نور مبارک تو از پشت ابرهای غیبت، خیره نور جمال تواند.
و این هم خود مصلحتی است که خلائق همیشه در شور ظهور تو و حضور تو باشند. و هر آن و هر لحظه منتظر کنار رفتن ابرهای ظلم و ستم طواغیت زمان و گردنکشان مفسد روی زمین باشند.
چه زیباست تشبیه وجود مقدس در پشت پرده غیبت با آفتاب جهانتاب در پس ابرها. مگر نه آنکه گهگاه خورشید از پس ابرها جلوه ای می کند و بعضی روشن و منور و گروهی همچنان محروم می مانند. خوشا به آن نیکبختان خوش اقبالی که قدرت و توان و لیاقت زیارت تو را دارند و بیچاره کوردلان بی بصیرتی که هرگز به فیض زیارت تو نائل نیایند. و چه زیباست کلام ملکوتی و ولائی خودت که فرمودی:
و أمّا وجه الإنتفاع بی فی غیبتی فکالإنتفاع بالشّمس إذا غیّبتها عن الأبصار السّحاب.۱
وجود مبارک تو مایه پیوند همه عاشقان تو با هم است. جان و فطرت آدمی عاشق کمال و جمال بی انتهاست و تو مدیر و مدبر جانها و مایه پرورش و بیداری فطرتهایی. و آن جانها و فطرتها که به یمن لطف و عنایت تو رویش و پرورش یابند، با هم متحد و مبرای از خودخواهیها و خودنمائیهایند. وجود مبارک تو مایه تألیف قلوب آنان و صلح و صفای عالمیان است. و در حسرت این تربیت و اجتماع و تألیف دلهاست که با سوز و گداز با تو همنواییم که:
أین مؤلّف شمل الصّلاح والرّضا.
آقا! اگر شما خاندان عصمت و طهارت نبودید خلایق همه چون بهایم حیران و سرگردان بودند:
لولا محمّد والأوصیاء من ولده لکنتم حیاری کالبهائم.۲
از رهگذر خاک سر کوی شما بود
هر نافه که در دست نسیم سحر افتاد
لطف و عنایت و دستگیری شما مایه هدایت جمیع خلایق است. و هر کس هر چه دارد از برکت وجود شریف شما و پرورش مبارک تست.
امام صادق(ع) فرمود:
ما پیشوایان و حجتهای خداوند جهانیان، مهتر و سادات مؤمنان، رهبران نیکان، صاحب اختیار مسلمانانیم. ما امان برای اهل زمینیم. همان گونه که ستارگان امان اهل آسمانهایند. به واسطه ماست که آسمان بر زمین فرو نمی ریزد به وسیله ماست که باران نازل گردد و رحمت پراکنده شود. و برکات زمین خارج شود. اگر ما روی زمین نبودیم زمین اهلش را فرو می برد از روزی که خداوند آدم را آفرید تا به حال هیچگاه زمین از حجت خالی نبوده، یا ظاهر و مشهور و یا غایب و مستور، و زمین تا قیامت از حجت خداوندی خالی نیست.۳
آقا! مگر ممکن است شما ما را رها کرده به حال خودمان واگذارید. لحظه های آسایش و زندگی پابرجای ما از نظر لطف و عنایت شماست. مگر در توقیع شریفت به شیخ الطائفه مفید – سلام اللَّه علیه – نفرمودی:
إنّا غیر مهملین لمراعاتکم ولاناسین لذکرکم و لولا ذلک لنزل بکم الّلأواء واضطلمکم الأعداء فاتّقوا اللَّه جلّ جلاله و ظاهرونا علی انتیاشکم.۴
همانا که ما در مراعات حال شما سهل انگاری نداریم و از یاد شما غافل نیستیم. وگرنه سختی و بلا بر شما فرود می آمد و دشمنان شما را از بیخ و بن می کندند، پس از معصیت خداوند، جل جلاله، بپرهیزید و به ما کمک کنید تا شما را نجات بخشیم.
درود و سلام ما بر تو ای سروری که از دیده ها غایب و پنهان، اما در شهرها و مجلسهای مردمان حاضری. از چشمها نهان و در افکار و دلها حاضری. تو باقیمانده اخیار و خوبان و وارث شمشیر ذوالفقاری. در بیت‌الله الحرام که دارای پرده هاست ظاهر شوی و به شعار «یا لثارات الحسین» ندا کنی که: «منم طلب کننده خونها و منم شکننده هر ستمگر جفا پیشه ای»:
السّلام علی الإمام الغائب عن الأبصار والحاضر فی الأمصار والغائب عن العیون والحاضر فی الأفکار، بقیهالأخیار وارث ذی الفقار، الّذی یظهر فی بیت الله الحرام ذی الأستار و ینادی: بشعار یا لثارات الحسین أنا الطّالب بالأوتار أنا قاصم کلّ جبّار.۵
عزیز ما! تو حاضر جمع مایی، اما نه ظاهر و چقدر فرق است بین حاضر و ظاهر، غائبت گویند، چون ظاهر نیستی، نه آنکه حاضر نباشی، «ألا فمن ادّعی المشاهده فکذّبوه»۶؛ آگاه باشید هر کس ادعای مشاهده کرد او را تکذیب کنید. این مشاهده چون، «فمن شهد منکم الشّهر فلیصمه»۷؛ پس هر کس این ماه را دریابد، باید که در آن روزه بدارد. به معنای ظهور و بروز است نه حضور که تو در محافل دوستانت و در مجالس سوگواری جد مظلومت، در تشییع شهیدان و بر سر مزار آنان حاضری، اما نه ظاهر، مگر نه آنکه روایت دارد چون ظهور کنی همگان گویند: «ما این آقا را بسیار دیده ایم».
ما تو را می شناسیم وگرنه عمل ما هیچ سودی ندارد و مرگ ما مرگ جاهلی است. پیرو توایم تا درست حرکت کنیم و سالم به مقصد رسیم. اوامر و احکام تو را باید به درستی بشناسیم تا به خوبی پیروی و اطاعت کنیم. هر روز و هر ساعت، هر دقیقه و هر آن با یاد تو مأنوس و به فکر تو مشغولیم و در انتظار رؤیت روی ماه تو، مشتاق دیدار تو و سوخته هجران توایم. در جست وجوی تو در همه جا و هم زمانهاییم، در طلب رضای تو و دعاگوی ذات شریف و سلامت وجود مبارک توایم. مگر نه آنکه همه نابسامانیها و مشکلات این دنیای آشفته و تمدن ظالم و سنگدل به ظهور م